Henrik Nordbrandt

Sobre su último libro de poemas Llueve en la taza

1945 – 31 de enero de 2023, Dinamarca

Trad. Francisco Uriz (1931- 10 de enero de 2023)

Adonde quiera que vayamos

Adondequiera que vayamos siempre llegamos demasiado tarde
a aquello que una vez salimos a buscar.
Y en cualquier ciudad en que nos quedamos
están las casas a las que es demasiado tarde para volver
los jardines en los que es demasiado tarde para pasar una noche de luna
y las mujeres a las que es demasiado tarde para amar
lo que nos tortura con su intangible presencia.

Y sean cualesquiera las calles que creemos conocer
nos llevan más allá de los jardines floridos que andamos buscando
y que difunden por toda la vecindad sus pesadas fragancias.
Y cualesquiera que sean las casas a las que volvemos
llegamos demasiado tarde por la noche para ser reconocidos.
Y cualesquiera que sean los ríos en que nos reflejamos
no nos vemos hasta que les hemos dado la espalda.

Fotografías de Nicolas Dhervillers

Tłum. Bogusława Sochańska

Dokąd byś nie jechał

Dokąd byś nie jechał, przyjeżdżasz za późno
by znaleźć to, po coś ruszył w drogę.
W jakich byś nie mieszkał miastach
Męczą cię swą nieuchwytną bliskością
domy, do których za późno jest wrócić
ogrody, w których za późno jest spędzić księżycową noc
kobiety, które za późno jest pokochać.

I jakich byś nie znał ulic
nie prowadzą cię do kwitnących ogrodów, których szukasz,
rozsiewających w twej dzielnicy ciężkie wonie.
I do jakich byś nie wracał domów,
zbyt późnią przybywasz nocą, by cię rozpoznano.
I w jakich byś się nie przeglądał rzekach,
ujrzysz swą twarz dopiero, gdy odwrócisz się do nich tyłem.

Hvor vi end rejser hen

Hvor vi end rejser hen, kommer vi altid for sent
til det vi engang tog af sted for at finde.
Og i hvilke byer vi end opholder os
er det de huse, det er for sent at vende tilbage til
de haver, det er for sent at tilbringe en måneskinsnat i
og de kvinder, det er for sent at elske
som plager os med deres uhåndgribelige nærvær.

Og hvilke gader vi end synes at kende
fører de os udenom de blomsterhaver, vi leder efter
og som spreder deres tunge duft i kvarteret.
Og hvilke huse vi end vender tilbage til
ankommer vi for sent om natten til at blive genkendt.
Og hvilke floder vi end spejler os i
ser vi først os selv når vi har vendt ryggen til.

Julia Niedziejko

1993 – , Polonia

Trad. Ada Trzeciakowska

Mariposa nocturna

no como pescado desde que empecé a nadar
en el lago como tú dejaste de echar fuera
a las luciérnagas cuando empezaste a dormir sin luz

andabas de puntillas en torno a la lamparita de noche
(jurabas que dormías y no te acordabas de nada)
susurrabas en el cielo están todos los animales

decían que te ibas a quemar con la luz tan cerca
pero tú lo hacías todo en contra. dejaste de
pensar y aprendiste a mecerte con la hierba

Ćma

nie jem ryb odkąd zaczęłam pływać
w jeziorze tak jak ty przestałaś gonić
świetliki kiedy zaczęłaś spać bez światła

chodziłaś na palcach wokół lampki nocnej
(przyrzekałaś że śpisz i nic nie pamiętasz)
szeptałaś w niebie są wszystkie zwierzęta

mówili że sparzysz się od bliskiego światła
a ty zrobiłaś wszystko na przekór. przestałaś
myśleć i nauczyłaś się chwiać równo z trawą

Fotograma de Largo viaje hacia la noche de Bi Gan y The man who left his will on film de Nagisa Oshima