Gioconda Belli

1948 – , Nicaragua/España

UN POEMA PARA VENEZUELA

«He sobrevivido dos terremotos. Lo que pasa en Venezuela lo siento como que se repitiera la experiencia vivida; la incredulidad, el terror, la inesperada destrucción. Es imposible olvidarlo. Mando mi abrazo apretado a los que sufren hoy las pérdidas incalculables, los que pasarán meses sin confiar en el sostén de sus piernas sobre la tierra. Va mi solidaridad con sus miedos, su desconcierto. Este poema lo he escrito ahora.

Gioconda Belli
Junio 27, 2026«

*En 2023, el régimen de Daniel Ortega ha retirado la nacionalidad a 94 escritores, activistas, defensores de derechos humanos, ambientalistas y miembros de la oposición, entre otros a la poeta Gioconda Belli.

VENEZOLANA

Nos dicen que la vida puede cambiar en un instante.
Lejana sentencia hasta que nos toca vivir
la tierra convertida en un animal hostil.
Las plantas de los pies sobre un suelo
que se niega a sostenernos.
La ley de la gravedad, indómita.
Tu casa convertida en trampa mortal.
Paredes descendiendo, vigas, pilares.
El entierro que siempre temimos
pero sin estar muertos.
Un agujero en los escombros,
la oscuridad, el polvo, el pánico
hasta el sonido de pasos afuera.
Hay que gritar para que alguien se entere
y nos rescate a tiempo.
Calculas los pisos,
el peso del desplome,
pero no se pierde la esperanza.
Veo al perro husmeando los escombros,
detectando el olor.
Perderlo todo es tolerable
mientras uno respire.
Extrañarás la seguridad cotidiana hecha trizas
En la ruina sentirás rica tu pobreza.
Se lee de ciudades reconstruidas
pero duele pensar cuántas generaciones
crecerán acampando.
Obsesiona la angustia ajena
si uno ya ha estado allí.
Veo las imágenes y recuerdo el olor,
el cielo rojo,
el rugido saliendo de la intimidad de la Tierra,
los terremotos y el esperpento de su banda sonora.
Duelen las piernas de querer confiar de nuevo en tus pasos.
Por meses las réplicas, la vida que tiembla,
el recuerdo impreso en los músculos,
guardado en tu corazón,
la marca en tu historia.
¿Cuántas horas pasaron?
¿De dónde te sacaron?
Aprenderás a ser precavido
por si acaso.
a fabricar la buena suerte,
y lo harás.
Sobrevivirás
Asombrada
De haber sobre/
                  vivido

Collage propio

WIERSZ DLA WENEZUELI

„Przeżyłam dwa trzęsienia ziemi. To, co dzieje się w Wenezueli, odczuwam tak, jakby powtarzało się to, czego doświadczyłam: niedowierzanie, przerażenie, niewyobrażalne zniszczenie. Nie da się o tym zapomnieć. Z całego serca ściskam tych, którzy dziś ponoszą niezmierzone straty, tych, którzy przez miesiące nie będą mogli bez obaw postawić stopy na ziemi. Wyrażam solidarność z ich strachem i zagubieniem. Ten wiersz napisałam przed chwilą.

Gioconda Belli*
27 czerwca, 2026«

*W 2023 r. reżim Daniela Ortegi pozbawił obywatelstwa 94 pisarzy, aktywistów, obrońców praw człowieka, ekologów i członków opozycji, w tym między innymi poetkę Giocondę Belli.

Kobieto z wenezueli

Mówią, życie zmienia się w jednej chwili.
Puste słowa, aż zostaniemy bezradni
wrzuceni w bestialską paszczę ziemi.
Ziemi, która odmawia
stopom oparcia.
Nieubłagane prawo grawitacji
zmieniło twój dom w śmiertelną pułapkę.
Walące się ściany, belki, filary.
Pogrzeb, którego zawsze się baliśmy,
choć ciągle jeszcze żyjemy.
Prześwit w gruzach.
Ciemność. Kurz. Panika
aż do odgłosu kroków na zewnątrz.
Krzycz, by ktoś usłyszał
i uratował na czas.
Liczysz piętra
ciężar zgliszczy
nie tracisz nadziei.
Widzę psa węszącego w gruzach
zapach.
Możesz stracić wszystko
dom, bliskich, nogę
tylko nie oddech.
Zabraknie poczucia bezpieczeństwa
bo, codzienność legła w gruzach.
Wśród ruin poczujesz bogactwo swojej biedy.
Czyta się o odbudowanych miastach
lecz myśl o pokoleniach dorastających
w lichych obozowiskach boli.
Cudza rozpacz nie daje spokoju
gdy człowiek sam się rozpadł.
Widzę obrazy, pamiętam zapach
czerwone niebo
ryk dochodzący z wnętrza Ziemi
wstrząsy i groteskową ścieżkę dźwiękową.
Nogi mnie bolą od pragnienia,
by znów zaufać własnym krokom.
Miesiące replik, życie w ciągłym drżeniu
wspomnienia wżerają się w mięśnie
zapadają w sercu
wypalają na twoim życiu ślad.
Ile godzin minęło?
Skąd cię wyciągnięto?
Nauczysz się być ostrożna
na wszelki wypadek.
Nauczysz się być kowalem własnego szczęścia
i zrobisz to.
Zdumiona
że przeżyłaś
prze/
         trwasz