Chantal Maillard

1951, Bélgica/España

HAINUWELE (frg.)

Llevo acostada largo tiempo
en la orilla. Mis pechos
son colinas cubiertas de hoja seca.
Levanto la cabeza y me contemplo:
en mis muslos el vello a punto de ser vello,
me incorporo: la hierba a punto de ser hierba,
doy un paso y despierto al agua
a punto de ser agua,
se asusta un ave negra a punto de ser ave a punto
de ser negra.
Un resplandor me ciega:
el bosque me contempla, a punto de ser bosque,
a punto de ser tuya.

de Hainuwele y otros poemas

He montado este collage con fotogramas de At Land (1944) de Maya Deren. Entre Deren y Maillard se abre un mismo umbral: el de una realidad que aún no ha terminado de configurarse. Una sostiene el yo; la otra lo deja disolverse en la experiencia.

Tłum. Ada Trzeciakowska

HAINUWELE (frg.)

Leżę od dawna
na brzegu. Moje piersi
wzgórza pokryte opadłym listowiem.
Podnoszę głowę, przyglądam się sobie:
na moich udach meszek u progu stania się meszkiem,
podnoszę się: trawa u progu stania się trawą.
stawiam krok i budzę wodę
o krok od stania się wodą,
płoszy się czarny ptak o krok od stania się ptakiem u progu
stania się czarnym.
Blask mnie oślepia:
las przygląda mi się, u progu stania się lasem,
o krok od stania się twoją.

z Hainuwele i inne wiersze