María Gabriela Lovera

1972, Venezuela

PADRE

No estoy ahí.
Y ese no estar atropella la noche,
sacude sueños en mi cama,
arroja los ojos contra el cabecero,
hace estallar de culpas la mirada.
Temo no estar cuando tu luz se apague,
cuando arranquen de cuajo los impulsos.
Quisiera cubrir de párpados hasta el último brillo,
dejar dormir aquello que se agota.
Pero no estoy ahí.
No puedo estarlo.
He cortado el tallo del lado de la flor,
he obviado las raíces.

de Las últimas serán las primeras (2026)

Fotogramas de «El valor sentimental» de  Joachim Trier

Tłum. Ada Trzeciakowska

OJCIEC

Nie ma mnie tam.
A ta nieobecność tratuje noc,
wstrząsa snami w łóżku,
ciska oczami w wezgłowie,
rozsadza winą spojrzenie.
Boję się, że mnie zabraknie, gdy zgaśnie twoje światło,
gdy wyrwą z korzeniami odruchy.
Chciałabym osłonić powiekami ostatni blask,
dać zasnąć temu, co się wyczerpuje.
Ale nie ma mnie tam.
Nie mogę tam być.
Odcięłam łodygę po stronie kwiatu,
pominęłam korzenie.

z Ostatni będą pierwszymi (2026)