Circe Maia

1932, Uruguay

El palacio de jade verde

 de la Máquina del Tiempo de H. G. Wells

El viajero del futuro ha encontrado seres
delicados y frágiles, como niños.
Hombres del futuro, flojos.
Ni siquiera pueden
sostener la atención por mucho tiempo;
ni crean ni recuerdan, como plantas o pájaros
prontos para extinguirse.

En la ciudad en ruinas ve el viajero un palacio
de jade verde: es un museo
polvoriento, de inscripciones borrosas.
Los libros, como trapos, ya no pueden leerse.
Ese es nuestro futuro
para la raza débil, ya pasado.

Por las ventanas rotas, sopla el viento.
Y es esa extraña imagen la que queda
flotando, intermitente.
¿Qué cosa lastimosa, qué más triste
puede haber que ese viento en el palacio?

de El puente invisible (2015)

Fotos de la instalación „LeŚnia” en el Centro de San Juan (Centrum św. Jana) en Gdańsk. Ubicado en una iglesia gótica del siglo XIV cuidadosamente restaurada, combina patrimonio histórico y creación contemporánea (fotos: Piotr Wittman)

Tłum. Ada Trzeciakowska

Pałac z ZIELONEGO JADEITU

z powieści „Wehikuł czasu” H. G. Wellsa

Podróżnik z przyszłości napotkał istoty
delikatne i kruche jak dzieci.
Ludzi przyszłości, słabych.
Nie potrafią nawet
na długo skupić uwagi;
nie tworzą ani nie pamiętają, jak rośliny lub ptaki
bliskie wyginięcia.

W zrujnowanym mieście podróżnik widzi pałac
z zielonego jadeitu: to muzeum
pokryte kurzem, z zatartymi napisami.
Książki, strzępy materii, nie da się ich czytać.
To nasza przyszłość
dla tej słabej rasy już miniona.

Przez wybite okna wieje wiatr.
I właśnie ten dziwny obraz pozostaje,
migotliwie unosząc się
Cóż bardziej żałosnego, cóż smutniejszego
niż ten wiatr w pałacu?

z Niewidzialny most (2015)