Francisco Brines

1932 – 2021, España (Oliva)

IDENTIFICACIÓN EN UN ESPEJO

El olvido es el más grande de los misterios,
pues estando hecho de realidad su naturaleza es carecer
de ella;
alcanza en su contradicción
aquello que unifica a su origen, y él en vano desea.
Mas el olvido no es la nada. Perdura su significación:
es Inocencia, también Serenidad;
lo que una vez tuvimos, el Bien mayor y más perecedero,
y aquello que tras su pérdida anhelamos
y es la compensación de los vencidos.
Hay una misma relación que se refleja en un espejo turbio:
cuando deseamos la nada, estamos inventando el olvido.
Mas esto nos es dable contemplar
en el borroso espejo de la vida.
Y hablo desde la carne de la carne.

Ilustración: Catrin Welz-Stein

Tłum. Ada Trzeciakowska

ROZPOZNANIE W LUSTRZE

Zapomnienie jest największą z tajemnic,
bo choć utkane z rzeczywistości, jego naturą jest jej brak,
w swojej sprzeczności sięga
tego, co równa* jego źródło — a czego ono na próżno pożąda.
Lecz zapomnienie nie jest nicością. Trwa jego sens:
jest Niewinnością, jest też Spokojem;
tym, co kiedyś posiadaliśmy, Dobrem największym i najulotniejszym,
i tym, czego po stracie łakniemy,
co staje się pociechą pokonanych.
Ta sama zależność odbija się w mętnym zwierciadle:
gdy pragniemy nicości, tworzymy zapomnienie.
Lecz da się to zobaczyć
w zaśniedziałym lustrze życia.
A mówię to z ciała mego ciała.

*zrównuje, ujednoradnia, czyni jednolitym