1965, Venezuela/España
LA GAVETA DE LA COCINA
Había una pluma desteñida en una carta,
una hoja de laurel en un espejo roto,
un rizo negro y brillante en el corazón de una piedra blanca.
Desde el fondo resurgían: la luna de plata de los cuentos
y el intenso aroma de las especias;
el algodón dulce de las ferias y el de las heridas;
los botones que caían como gotas de lluvia en la sequía
y las semillas en la humedad de las sombras.
Murmuraban las hermanas de mi madre
y ella ni las miraba; abría la gaveta y se oía el agua, la raíz
y una huella de sol.
De Frágiles (2022)
Imagen creada con AI
Tłum. Ada Trzeciakowska
SZUFLADA W KUCHNI
Był w środku list, a w nim wyblakłe pióro,
laurowy liść na rozbitym lusterku,
czarny, lśniący pukiel w sercu z białego kamienia.
Z głębi wyłaniały się: srebrny księżyc z baśni
i intensywny zapach przypraw;
cukrowa wata z jarmarków i ta do ran;
guziki spadały niczym krople deszczu w czas suszy
a nasiona w wilgoć cieni.
Szeptały siostry mojej matki,
a ona ich nie dostrzegała; otwierała szufladę
i rozbrzmiewał szmer wody, korzenia,
i drobin słońca.
