1942 – , Rumanía
Enhorabuena a Ana Blandiana, recientemente galardonada con el Premio Princesa de Asturias de las Letras 2024.
Trad. Viorica Patea y Natalia Carbajosa
***
¿Acaso la palabra amor
Es demasiado general, demasiado confusa,
Inexacta para lo que existe entre nosotros?
¿Acaso era adecuada hace tiempo
Cuando se trataba de dos,
Dos seres
Que se acercaban el uno al otro en la tormenta
Sin saber
Lo que les ocurriría
Sintiendo solo
Que les iba a ocurrir algo juntos?
Pero ahora, décadas después,
Cuando ya no hay distinciones
Ni líneas divisorias,
Por muy tenues que sean,
Y la palabra alma no tiene plural,
Decir te amo es una delimitación,
El subrayado de una diferencia
Que ya no existe mentalmente,
Un retroceso
De la única criatura capaz
De encarnar a los dos
Como si nos empeñásemos en averiguar
Quién de nosotros ha muerto.
Tłum. Ada Trzeciakowska
***
Czyżby słowo miłość
Było zbyt ogólne, zbyt mylące,
nieprecyzyjne względem tego, co istnieje między nami?
Czyżby było odpowiednie kiedyś
Gdy chodziło o dwoje,
Dwie istoty
Które zbliżały się do siebie podczas burzy
Nie wiedząc
Co się z nimi stanie
Czując tylko
Że to coś stanie się im razem?
Lecz teraz, kilka dekad później
Kiedy nie istnieją już żadne rozróżnienia
Ani linie podziału,
Choćby najsłabsze,
A słowo dusza nie ma liczby mnogiej,
Wyznać kocham cię jest wytyczeniem granicy,
Podkreśleniem różnicy
Która mentalnie już nie istnieje,
Krokiem w tył
Jedynej istoty zdolnej
uosabiać nas dwoje
Jakbyśmy usilnie starali się ustalić
Które z nas umarło.
