Maricela Guerrero

1977 – , México

Acumulaciones

Los poemas se me acumulan (hijo)
                 en el hígado, el bazo, los riñones
                 (formaciones calcáreas:
                             estalactitas, estalagmitas:
                 grutas interminables que se dicen sin escribirse
                             se forman —deforman—)
   
   
                 piedritas en el hígado en el zapato,
                 una piedra me enseñó que mi destino
                 y el que esté libre de pecado… la primera de una pila —
     acumulaciones—:
                 piedra sobre piedra.   

 
     Prohibiciones médicas:

   
                 café y cigarrillos, por lo que te decía de las irritaciones,
                 sensibilidad extrema de los órganos, ni monumentales ni musicales:
   
                 guerras internas —intestinas, literal—
                 de las palabras por emerger, ver una luz, palabras que se desprendan:
   
           palabras de sal, de cal, de óxidos, palabras de la herrumbre, palabras piedras, palabras nebulosas
                 palabras grutas —acumulaciones de la vida— floraciones: tejidos del amor.
   
                 Un poema es una acumulación que se distiende:
                 también el cáncer y
                 las altas cantidades de azúcar:
                 acumulaciones halladas por no decirse: acumulaciones
     nebulosas, el universo:
                 los poemas se acumulan.
   

     Acumulación   

     Un poema es una acumulación que se distiende:
                 costal de gatos refulgentes en las bóvedas del tiempo: prisa y nebulosas:
                 días repletos de cestos de fruta
                 y de cestos con cáscaras y semillas.
   
                 Días colmados de prisa y nebulosas, hijo.

Fotografía de George Seeley (1)

Tłum. Ada Trzeciakowska

Złogi

Wiersze odkładają się we mnie (synu)
                 w mojej wątrobie, śledzionie, nerkach
                 (formacje wapienne:
                             stalaktyty, stalagmity:
                  niekończące się groty wypowiadające się bez zapisania
                             formują się – deformują)
   
                 kamyki w wątrobie w bucie,
                 kamień nauczył mnie, że moje przeznaczenie
                 i ten, kto nie zgrzeszył… pierwszy ze sterty –
złogi-:
                 kamień na kamieniu.   
 

     Zakazy lekarskie:

   
                 kawa i papierosy, przez to, co mówiłam ci o podrażnieniu,
                 skrajna wrażliwość organów ani monumentalnych, ani muzycznych:
   
                 wojny wewnętrzne – trzewne, dosłowne
                 Słów mających się wyłonić, ujrzeć światło, słowa, które odrywają się:
   
                 słowa z soli, z wapna, z tlenków, słowa rdzy, słowa kamienie, słowa              mgławice
                 słowa groty – skupiska życia – rozkwity: tkanki miłości.
   
                 Wiersz jest skupiskiem w stanie naprężenia:
                 także rak i
                 wysokie ilości cukru:
                 złogi występujące przez niewypowiedzenie: złogi
     mgławice, wszechświat:
                 wiersze odkładają się.
   

     Skupisko


     Wiersz jest skupiskiem w stanie naprężenia:
                 kłęby lśniących kotów na firmamencie czasu: pośpiech i mgławice:
                 dni zapełnione koszami owoców
                 i koszami pełnymi skorup i nasion.
   
                 Dni złożone z pośpiechu i mgławic, synu.

Deja un comentario